آقای احمدی نژاد خجالت می کشم اعتراف کنم با عشق به شما رای دادم،اما امروز پشیمانم

 چند سال پیش که تو جشن نامزدی بچه خواهرم بودم به من زنگ زدند باید خودت رو آماده کنی که بروی نیروگاه اتمی نطنز  ،البته رئیس شخص دیگری هست و تو باید پست معاونت رو به عهده بگیری . باور کنید سر ازپا نمی شناختم ” مثل اون روزی که شما رو نزدیک اتوکلاو و اون پایین تو نطنز دیدم ” نه بخاطر این پوزیشن، خیر، چون تو ماهشهر و تو پتروشیمی مارون پوزیشن بالاتری داشتم ،بلکه بخاطر عشق به میهن و داشتن عرقی خاص به این آب و خاک و بخاطر اینکه می فهمیدم چه نعمتی بزرگی در آینده نصیب ملت ایران و آیند گان خواهد شد و …….

جناب احمدی نژاد : نمی خواهم همه ی قصه های بوجود آمده در آنجا را فاش کنم  چون خودتان بهتر می دانید که بخاطر پاره ای از مسائل امنیتی امکان فاش کردن آن میسر نبوده و بخاطر پاره ای از مسائل هم درست نیست که فاش شود،اما می خواهم بگویم که من احمق ” بلانسبت شما و همه کسانی که این مطلب را می خوانند ” چه فکری وچه عشقی و چه عرقی به وطن و ایرانی بودنم داشتم و امروز این عشق چگونه توسط رو شدن اعمال خلاف امثال سردار رضایی ها و زارعی ها به نفرت تبدیل شده است.

 احمدی نژاد عزیز :آیا در آن بیابان که گه گاه بخاطر پاره ای از کمبودها، به همراه همه مهندسین و تنکسین و کارگرها گرسنه خوابیدم و خم به آبرو نیاوردم برای این بوده تا امثال رضایی ها با پول باد آورده از راه قاچاق سیگار سر به بالین رختخواب پر قویی بگذارند و یا امثال سردار زارعی ها با 6 زن عریان نماز عشق بخوانند ؟! چه شب ها که با بدن عرق کرده که بیشتر اوقات حتی نوبت دوش گرفتن با آب سرد آن هم در زمستان به همه نمی رسید،وبه ناچار با همان بدن خسته و مملو از بوی مشمئز کننده عرق بدن سر بر روی تخت های زوار در رفته ای که گاه صدای جیر جیرش خواب خیلی ها را بر هم می زد،می گذاشتیم آن هم در یک اتاق کوچک 12 متری که 15 نفری مثل گوسفند ” بلانسبت ” تو یک ذره جا شب را به صبح می رساندیم ،آیا همه این سختی ها و مرارت ها را پشت سر گذاشتیم که امروز شاهد  امثال رضایی ها و زارعی ها باشیم که به نام هفت سال دفاع مقدس،تمام آرمان ها و ارزش های جامعه را به لجن بکشند؟!

 آره جناب احمدی نژاد، امروز که ثمره زحمات بدون چشم داشت من و امثال من تو نطنز به ثمر نشست، متاسفانه هر روز باید چشممان به تیتر های جوراجور اما واقعی وبلاگ ها و سایت هایی در دنیای مجازی بخورد که خوشایند اسم پاک این آب وخاک و این مردم شریف و عزیز نبوده و همین امر باعث شود که علیرغم میل باطنی خود، دست به قلم برده تا حرف طولانی ام را به اختصار برای شما گویم و خجالت نکشم که به شما و دیگر عزیزانی که دارند این مطلب را می خوانند،عرض نمایم که با وجود گذشت 16 سال کار کردن و مشارکت داشتن در پروژه های نفتی ،هنوز خانه و کاشانه ای حتی به اندازه یک دستشویی از خودم ندارم.

خجالت نمی کشم به شما و سایرین بگویم که بعد از این همه سال کار کردن حتی دوچرخه ای زیر پای من نیست .

خجالت نمی کشم بگویم که تو این همه سال کار کردن،که بیشتر مواقع پیشنهاد های میلیونی داشتم تا چشمم را به روی بعضی از مسائل ببندم،که متاسفانه چون عینک خاص و عرق وطنی به چشم داشتم! چشمهای من بسته نمی شد و آن پول پیشنهادی به جیب کسانی رفت که چشمشان را براحتی و مثل یک آب خوردن می بستند،اما آقای احمدی نژاد، امروزخجالت می کشم که به شما بگویم که یک ایرانی ام وخجالت می کشم چشم تو چشم همه دوستان خوب وردپرس و بالاترینم که با خواندن این مطالب مطمئناً به این نتیجه رسیده اند که چقدر احمق بوده ام که راحت از آن پول ها چشم پوشی کرده ام،بیاندازم و بازخجالت می کشم پیش همه آنها اعتراف کنم که با عشق به شما رای دادم ولی امروز،پشیمانم.

پ . ن با پوزش از همه دوستان که امروز منتظر قسمت دوم قتل پاتریس لومومبا….. بودند.

پ . ن دوستانی که تمایل به تبادل لینک دارند،لطفاً کامنت بذارند.

پ . ن در صورت تمایل می توانید آیدی gajamoo را در یاهو مسنجر اضافه تا بموقع از مطالب این وبلاگ مطلع شوید . متشکرم