تقدیم به همه معلم های خوب سرزمینم، ایران ” بیاد معلم اول و معلم ثانی “

ارسطو در سال 384 قبل از میلاد در استاژیر ” استاگیر یا استاگیرا ” از شهرهای مقدونی ” یونان ” به دنیا آمد و مدت 20 سال شاگرد افلاطون بود. وی در سال 235 قبل از میلاد دوباره به آتن بازگشت و مکتبی فلسفی به نام ” لیسه ” ایجاد نمود و در آن به تدریس پرداخت . نام مشاء که به پیروان و شاگردان وی اطلاق شده بود بدان جهت بوده که ارسطو در لیسه و در حین گردش، شاگردان خود را تعلیم می داد. خشم و کینه مردم اهالی مقدونی پس از مرگ اسکندر او را واداشت که اتیک را ترک گوید. ارسطو در ” کالسیس ” از شهرهای ” اوبه ” وفات یافت ” 322 قبل از میلاد ” . آثار وی که در زمان ” سیلا ” ( قرن اول پیش از میلاد ) نشر گردیده،یادداشتهایی ست که برای تعلیم گرد آورده است. از کتابهای ارسطو می توان منطق، سماع طبیعی، ماوراءالطبیعه،اخلاق،سیاست،معانی و بیان،عروض،فن شعر و قانون اساسی آتن را می توان نام برد.

ارسطو با انتقاد از فرضیه مثل ها فلسفه ی خود را شروع می کند (( حقایق قابل ادراک وجود ندارد،آنچه وجود دارد مثال نیست بلکه خرد و جزئی است)) و دیگر اینکه (( علم جز بر کلیات تعلق نمی گیرد )) ما هنگامی می توانیم در باره ی اشیاء قضاوت کنیم که نوع و جنس را بهتر بشناسیم.

ابونصر فارابی، یکی از بزرگترین و معروف ترین و دانشمند ترین فلاسفه ایران است. او اولین فیلسوف بزرگ ایران بعد از اسلام است که نوشته ها و تحقیق هایش مثمر ثمر برای آیندگانی چون ابوعلی سینا و ابوریحان بیرونی شد. ابونصر فارابی در سال 260 ” بعضی ها می گویند سال 257 ” در نزدیک فاراب به دنیا آمد. او مدتی در بغداد زندگی کرد و سپس به دمشق رفت و در آنجا به شغل باغبانی اشتغال ورزید. در این ضمن از مطالعه در حکمت و ریاضیات غاقل نبود تا آنکه نوشته هایش شهرتی بدست آورد و کارش بالا گرفت و شاگردانش زیاد شدند و یگانه علامه ی زمان خویش گشت و به امیر سیف الدوله پیوست و سیف الدوله به او بسیار احترام می گذاشت. ابونصر فارابی در سال 338 سفری به مصر کرد و به دمشق بازگشت تا در ماه رجب سال 339 در نزد سیف الدوله علی بن حمدان در گذشت و سیف الدوله با پانزده نفر از نزدیکان خود برایش نماز خواند. ابونصر جز روزی 4 درهم نقره از امیر چیز دیگری نمی گرفت و این روزی 4 درهم را هم صرف مایحتاجش می کرد. مشهور است که او پس از باغبانی مدتی قاضی دمشق بود و سپس از قضاوت دست کشید و به مطالعه ی عمیق در آثار گذشتگان پرداخت. او مهارت زیادی در موسیقی بدست آورد و کتاب الموسیقی الکبیر را نوشت. به سبب مطالعات زیادش در آثار ارسطو، او را ارسطوی دوم یا معلم ثانی لقب دادند، چون ارسطو لقب معلم اول را دارا بود. ابونصر مرد فقیری بود و برای مطالعه کتب،شبها از چراغ پاسبانان استفاده می کرد. او برای درک بهتر،هر کتاب را چندین بار می خواند بطوریکه کتاب ارسطو را در فن نفس،100 مرتبه و کتاب سماع طبیعی را 40 بار مطالعه کرد. می گویند قانون که جزو سازهای قدیم ایران می باشد از ابداعات ایشان بوده است. از کتابهایش می توان رساله ی تحقیق غرض اریسطاطالیس فی کتب ما بعدالطبیعه،آراء اهل المدینه الفاضله،عیون المسائل،مقاله فی معانی العقل،فصوص الحکم و مایصح و مالایصح من احکام النجوم را می توان نام برد.

منبع عکس فارابی  منبع عکس ارسطو

پ . ن  همچنین این پست را تقدیم به همه معلم های خوبم در کلاس اول ابتدایی ” خانم بشارتی ” دوم ابتدایی ” خانم محمودی فر ” سوم ابتدایی ” خانم عابدین دوست ” چهارم ابتدایی ” خانم قلی زاده ” پنجم ابتدایی ” خانم بدرزاده ” در دبستان قابوس “کلویر ” بندرانزلی و دیگر معلمین خوب دوره راهنمایی ام در مدرسه 22 بهمن و یا کوروش سابق و هنرستان فنی شهید خدادادی و دیگر استادان عزیزم در دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی و دانشکده اقتصاد تهران و همچنین به پدر جوش ایران استاد ادب آوازه

پ . ن روز معلم بر همه معلمین ایران مبارک باد.

پ . ن انتخاب کشکی محبوب ترین وبلاگ های سال در پرشین بلاگ را تحریم می کنم.