در ایران شعبده بازهای هندی،فراوان است و آنها از هندوستان به ایران می آیند و در تمام شهرهای بزرگ دیده می شوند و ایرانیان عقیده دارند که شعبده بازهای هندی دارای قدرت خارق العاده هستند و می توانند کارهایی بکنند که شبیه اعجاز است ولی من که بارها با دفت کار شعبده بازان هندی را در اصفهان دیده ام،می توانم با اطمینان بگویم که کارهای آنان غیر از حقه بازی نیست.
یکی از کارهای بظاهر برجسته ی شعبده بازان هندی این است که مقابل چشم تماشاچیان،میوه ای را در زمین می کارند و آن میوه سبز می شود و بعد مبدل به درخت می گردد و کاهی میوه می دهد. فی المثل یک هسته ی آلبالو را در زمین می کارند و آن هسته نبدل به درخت می شود و آلبالو هم می دهد و ایرانیان تصور می نمایند که هندی ها براستی می توانند هسته ی آلبالو را سبز کنند و در ظرف نیم ساعت به ثمر برسانند.
من که به دقت حقه بازی آنها را از نظر گذرانیده ام،می دانم که آنها چادری می افرازند که درون آن،از چشم تماشاچیان پنهان است و اول هسته ی آلبالو را درون آن چادر،در زمین می کارند و بعد دامن چادر را پایین می آورند بطوریکه داخل آن دیده نمی شود. پس از آن یکی از همدستان از پشت خیمه که تماشاچیان نمی بینند وارد خیمه می شود و یک نهال آلبالو را در محلی که هسته را در آن کاشته اند،غرس می نماید و در آن مدت،هندی های دیگر مقابل خیمه با خواندن اوراد،مردم را طوری سرگرم می نمایند که متوجه نمی شوند شخصی از عقب خیمه وارد آن شده است و اگر فصل آلبالو باشد ممکن است که شاخه ای از آلبالو را هم که دارای میوه است در زمین غرس نمایند.
البته خواص و اشراف فریب شعبده بازان هندی را نمی خورند و می دانند که کارهای آنها خارق العاده و اعجاز نیست. اما افراد طبقات عادی که ساده هستند دعوی شعبده بازان هندی را می پذیرند و عقیده دارند که آنان قادر به اعجاز هستند. علت اینکه مردم عادی به سهولت فریب شعبده بازان هندی را می خورند این است که افراد عادی مردمی راستگو هستند و دروغ نمی گویند و حیله بکار نمی بندند و چون خود مردمی صدیق و امین می باشند همه را مقل خود می بینند و نمی توانند تصور نمایند که عمل شعبده بازان هندی نیرنگ است. این سادگی که ناشی از راستگویی و امانت ایرانیان است،سبب شده که آنها در روایت خود هر نوع افسانه را که مغایر با عقل سلیم است، می پذیرند زیرا نمی توانند تصور نمایند آن کس که آن افسانه را جعل کرده،دروغ می گوید. ادامه دارد
